Bugün adını yalnızca otomobil tarihine meraklı olanların bildiği Samiye Cahid Morkaya, Türkiye’nin otomobil kültüründe iz bırakan ilk kadın sürücülerinden biridir. Öyle ki, kendisi ehliyet kavramının dahi resmi olarak tanımlanmadığı bir dönemde, Pangaltı Amerikan Garajı’nda yapılan sınava girerek “şehadetname” aldı. O yıllarda kadınlara otomobil kullanma izni bile verilmezken onun bu belgeyi alabilmiş olması, toplumsal normlara karşı atılmış cesur bir adımdı. Otomobil onun için sadece bir araç değil, hayatla kurduğu tutkulu bir bağın simgesiydi.
Otomobil Aşkı ve Yarış Pistlerinde Yazılan Tarih
Samiye Hanım’ın otomobillere olan ilgisi sıradan bir hevesin çok ötesindeydi. Eşi Burhan Cahid Morkaya’nın tanınmış bir edebiyatçı olması, onun sosyal çevresinde farklılıklara açık bir ortam yaratmıştı. Evinde dönemin lüks markaları olan Buick, Fiat, Nash ve Ford gibi araçları barındırması, bu ilginin maddi ve manevi olarak da desteklendiğini gösteriyordu. Ancak onu diğerlerinden ayıran şey, direksiyon başına geçtiğinde sergilediği kendine güvenen duruş ve otomobile olan hâkimiyetiydi. Araçlar sadece garajda durmakla kalmaz, onun ellerinde yarış pistlerine çıkardı.
Bir Kadının Şampiyonluğu ve Mahkeme Kararıyla Gelen Haklılık
1931 yılında düzenlenen İstinye-Zincirlikuyu yarışında erkeklerle aynı klasmanda start alan Samiye Hanım, kusursuz sürüşüyle birinciliği elde etti. Bu yarış, Turing Otomobil Kulübü tarafından organize edilmişti ve kadınların katılımı büyük bir sürpriz olarak karşılanmıştı. Kazandığı kupa, İstanbul Belediye Başkanı Muhiddin Üstündağ tarafından bizzat kendisine takdim edildi. Fakat ikinci olan yarışmacının, “Kadın yarışmasaydı ben birinci olurdum,” diyerek mahkemeye başvurması üzerine konu Sultanahmet Sulh Hukuk Mahkemesi’ne taşındı. Mahkemenin verdiği “Bir kadın da yarışa katılabilir ve birinci olabilir” kararı ise sadece bu yarışın değil, Türk kadınlarının sosyal yaşam haklarının da önemli bir savunusu oldu.
Tutkuyla Geri Dönen Cesaret ve Bitmeyen Hız Arzusu
1933 yılında tekrar pistlere dönen Samiye Cahid Morkaya, erkeklerin de yarıştığı klasmanda yine birinciliği elde ederek bu başarının tesadüf olmadığını kanıtladı. Ne var ki 1934 yarışında kullandığı Ford araç virajlardan birinde kontrolden çıkarak takla attı. Kaza sonrası ağır yaralanan Samiye Hanım, sol kolunu tam anlamıyla kullanamaz hale geldi. Ancak bu durum onun otomobil sevgisini söndüremedi. Hatta yıllar sonra verdiği bir röportajda, “Ben hızı seviyorum. İnsanların kontrol edebildiği hızı seviyorum.” diyerek hem yarışlara hem de hayata karşı bakış açısını özetledi. Onun bu sözü, otomobil tarihimizde sadece bir cümle değil, bir felsefe olarak hatırlanmalı.
Bu haber AutoBond Haber Merkezi tarafından yapay zekâ destekli iş akışıyla hazırlanmış, Genel Yayın Yönetmeni Umut Aydın’ın editoryal sorumluluğunda yayımlanmıştır. Hata ve eksikleri Düzeltme Politikası sayfasındaki yolla bildirebilirsiniz.
Yorumlar (0)